Spreuken 9 in het kort: Spreuken 9 telt 18 verzen en sluit het eerste deel van het boek (hoofdstuk 1 tot 9) af. Twee vrouwen nodigen dezelfde voorbijganger uit. De opperste Wijsheid heeft haar huis gebouwd en haar tafel toegericht (vers 1-2); de zotte vrouw zit aan haar deur en roept met precies dezelfde woorden (vers 4 en 16). In het midden staat vers 10 over de vreze des HEEREN.
De opperste Wijsheid bouwt haar huis: kernverzen van Spreuken 9
Vers 1: "De opperste Wijsheid heeft Haar huis gebouwd; Zij heeft Haar zeven pilaren gehouwen".
Vers 6: "Verlaat de slechtigheden, en leeft; en treedt in den weg des verstands".
Vers 9: "Leer den wijze, zo zal hij nog wijzer worden; onderwijs den rechtvaardige, zo zal hij in leer toenemen".
Vers 18: "Maar hij weet niet, dat aldaar doden zijn; haar genoden zijn in de diepten der hel".
Wat de oude woorden zeggen: slecht betekent in vers 4 en 16 eenvoudig of onervaren. De tinnen van de hoogten der stad zijn de hoogste plekken, waar iedereen de uitnodiging hoort. Genoden zijn gasten. Vers 10, de vreze des HEEREN is het beginsel der wijsheid, vindt u ook bij de bijbelteksten over wijsheid; een bijna gelijke zin opent het boek in Spreuken 1:7.
Wie Spreuken 9 in de Herziene Statenvertaling (HSV) zoekt: die vertaling nemen wij niet over. Het hoofdstuk staat in de Statenvertaling op Spreuken 9 lezen; over de HSV zelf gaat de pagina Herziene Statenvertaling.