Johannes 7 in de Statenvertaling: kernverzen en oude woorden
Johannes 7 telt 53 verzen en speelt zich af rond het Loofhuttenfeest, dat de Statenvertaling de loof huttenzetting noemt (vers 2): het najaarsfeest waarbij Israël zeven dagen in hutten van takken woonde. Op de laatste, grote dag van het feest roept Jezus: "Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke" (vers 37). En vers 38: "Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien." Vers 39 legt uit dat Hij dit zei van de Heilige Geest.
Uit zijn buik betekent uit zijn binnenste, en bekennen in vers 17 betekent inzien, te weten komen. De Herziene Statenvertaling zegt hetzelfde in hedendaagse woorden bij dezelfde versnummering; de volledige tekst in de Statenvertaling leest u op Johannes 7. Het woord over de eerste steen hoort bij het volgende hoofdstuk, Johannes 8 vers 7.
Mijn tijd is nog niet hier (Johannes 7:1-9)
Het hoofdstuk begint met Jezus die in Galilea blijft omdat de Joodse leiders hem willen doden. Zijn broers, die nog niet in hem geloven, sporen hem aan om naar Judea te gaan en zich openlijk te tonen. Jezus' antwoord is cruciaal: "Mijn tijd is nog niet hier, maar uw tijd is altijd bereid" (vers 6).
Dit toont ons een belangrijke waarheid over Gods tijd. Jezus handelt niet volgens menselijke logica of druk, maar volgens zijn Vaders plan. Hij wacht op het juiste moment om zich te openbaren.