Gebed om Kracht en Moed

Soms is de moed die u nodig hebt heel concreet: een gesprek dat u al weken uitstelt, een besluit dat niemand voor u kan nemen, een waarheid die gezegd moet worden. Voor zulke momenten hoeft een gebed niet lang te zijn: "Heer, U weet waar ik tegenop zie. Geef mij vandaag de moed om te zeggen wat gezegd moet worden, en de bezonnenheid om het goed te zeggen. Ga mij voor in dit gesprek. Amen."

De Bijbel kent zulke schietgebeden. Nehemia stond voor de Perzische koning en moest onmiddellijk antwoorden; tussen de vraag en zijn antwoord staat één zin: "Toen bad ik tot God van den hemel" (Nehemia 2:4, Statenvertaling). Er was geen tijd voor een lang gebed, en het was er ook niet voor nodig.

Toen Mozes zich verweerde dat hij niet kon spreken, kreeg hij geen welsprekendheid beloofd maar gezelschap: "Ik zal met uw mond zijn, en zal u leren, wat gij spreken zult" (Exodus 4:12). Dat is precies wat u in dit gebed vraagt: niet dat de spanning verdwijnt, maar dat u niet alleen staat wanneer het moment daar is.

Moed en kalmte horen bij elkaar: wie inwendig kookt of trilt, neemt zelden een goed besluit. Een gebed om kalmte kan zo klinken: "Heer, mijn hart gaat tekeer en mijn hoofd is vol. Breng mij tot rust. Laat mij niet handelen uit paniek, maar uit vertrouwen op U. Geef mij een kalm hart en een helder verstand. Amen."

Op het meer van Galilea werden de leerlingen door een storm overvallen terwijl Jezus sliep. Hij stond op en sprak de zee toe: "Zwijg, wees stil!" — en er werd grote stilte (Markus 4:39, Statenvertaling). Zijn vraag daarna is veelzeggend: "Wat zijt gij zo vreesachtig?" (vers 40). De storm buiten was echt, maar de storm binnenin was groter.

Bid daarom niet alleen om verandering van de omstandigheden, maar ook om rust in uzelf. "Laat af, en weet, dat Ik God ben" (Psalm 46:11) is geen oproep tot passiviteit, maar tot loslaten van de illusie dat alles van u afhangt. Blijft de onrust aanhouden of slaat zij om in angstklachten, schroom dan niet daarnaast hulp te zoeken bij uw huisarts; gebed en goede zorg sluiten elkaar niet uit.

Opvallend aan de Bijbel is dat de oproep tot moed vrijwel nooit alleen staat. Jozua kreeg bij zijn aantreden de opdracht sterk te zijn en goede moed te hebben, maar direct gevolgd door de reden: God gaat met hem mee, waarheen hij ook gaat (Jozua 1:9). Dezelfde koppeling staat in Deuteronomium 31:6. Moed is in de Bijbel dus geen karaktertrek die u moet opbrengen, maar een gevolg van Wie er meegaat.

Er zijn ook mensen in de Bijbel die tegen hun angst in handelden. Esther besloot ongevraagd naar de koning te gaan, wat haar het leven kon kosten, en zei: "Wanneer ik dan omkome, zo kom ik om" (Esther 4:16, Statenvertaling). Zij vroeg eerst om drie dagen vasten en gebed. Moed en gebed gaan in haar verhaal hand in hand.

De eerste christenen baden bij bedreiging niet om veiligheid maar om vrijmoedigheid: "geef Uw dienstknechten met alle vrijmoedigheid Uw woord te spreken" (Handelingen 4:29). Het gebed werd verhoord — niet doordat de dreiging wegviel, maar doordat zij spraken (Handelingen 4:31). Paulus vat het samen: God gaf ons geen geest van vreesachtigheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid (2 Timotheüs 1:7). Die drie samen: durf zonder liefdeloosheid, en zonder roekeloosheid.

Vaak is het niet uzelf maar iemand anders die moed nodig heeft: een collega voor een operatie, een kind voor een examen, een vriend die een zwaar gesprek ingaat. Een gebed van bemoediging voor een ander kunt u hardop met hem of haar bidden, of in stilte thuis: "Vader, U kent [naam] en U weet waar hij vandaag doorheen moet. Geef hem kracht en sterkte voor deze dag, en laat hem merken dat U dichtbij bent. Amen."

Wilt u iets meegeven, kies dan één tekst in plaats van vele woorden. "Wacht op den HEERE, zijt sterk, en Hij zal uw hart versterken" (Psalm 27:14) en "Waakt, staat in het geloof, houdt u mannelijk, zijt sterk" (1 Korinthe 16:13) zijn beide kort genoeg voor een kaartje of een bericht.

Bemoedigen is bovendien iets anders dan geruststellen. U hoeft niet te beloven dat het goed afloopt — dat weet u niet. Wat u wél kunt zeggen is dat u meebidt en beschikbaar blijft. Voor veel mensen weegt dat zwaarder dan het mooiste gebed.