Gebed voor kracht en genezing

Bidden voor genezing hoeft niet alleen over uzelf te gaan. De Bijbel moedigt voorbede juist aan: Jakobus roept de gemeente op om voor een zieke te bidden (Jakobus 5:14-15, hierboven geciteerd). U mag een zieke vriend, familielid of collega bij naam voor God brengen, ook als diegene zelf niet (meer) bidt.

Een voorbeeld van een gebed voor genezing voor een ander: "Hemelse Vader, ik breng [naam] bij U. U kent zijn lichaam, zijn pijn en zijn zorgen. Ik bid U: geef genezing en herstel, geef kracht om deze tijd te dragen, en geef wijsheid aan de artsen en verpleegkundigen die voor hem zorgen. Laat hem merken dat hij niet alleen is, maar gedragen wordt door Uw liefde. In Jezus’ naam. Amen."

Laat de zieke waar mogelijk weten dat u voor hem of haar bidt. Voor veel mensen is alleen al dat besef een bron van kracht en hoop.

Wie geen woorden heeft, mag het kort houden. Een kort gebed om genezing en kracht kan bijvoorbeeld zijn: "Heer, U ziet mijn ziekte en mijn zwakheid. Genees mij, geef mij kracht voor vandaag en leer mij op U te vertrouwen. Amen."

Zo’n kort gebed is niet minder waard dan een lang gebed. God kijkt niet naar het aantal woorden, maar naar het hart waarmee ze worden uitgesproken. Juist bij ziekte, als de energie ontbreekt, kan één eerlijke zin genoeg zijn.

In de rooms-katholieke traditie bestaan vaste gebeden bij ziekte, zoals het noveengebed: een gebed dat negen dagen achtereen wordt gebeden, vaak op voorspraak van een heilige of van Maria. De negen dagen verwijzen naar de negen dagen waarin de apostelen na Hemelvaart samen baden tot Pinksteren (Handelingen 1).

Ook kent de katholieke kerk de ziekenzalving: een sacrament waarbij een priester een zieke zalft met olie en voor hem bidt. Protestanten kennen dit sacrament niet, maar bidden eveneens met en voor zieken, soms met zalving en handoplegging door de oudsten van de gemeente, naar Jakobus 5:14.

Hoe verschillend de vormen ook zijn, de kern is in beide tradities dezelfde: de zieke wordt in gebed toevertrouwd aan God, van Wie alle genezing komt.

Wie kort ziek is, bidt om beterschap. Wie maanden of jaren ziek is, loopt tegen iets anders aan: hoe blijft u bidden als er niets verandert? Een gebed van hoop op genezing is dan geen gebed dat de uitkomst afdwingt, maar een gebed dat u overeind houdt terwijl u wacht. Hoop in bijbelse zin is geen optimisme over de afloop; het is vertrouwen op Wie er aan het eind staat.

Zo kan zo’n gebed klinken: "Heer, het duurt lang. Ik weet niet of ik beter word en ik weet niet hoe ik dit moet dragen. Geef mij kracht voor vandaag - niet voor het hele jaar, voor vandaag. Houd mijn hoop levend, ook als het herstel uitblijft. Amen."

Twee dingen helpen daarbij. Bid per dag, niet per jaar: het manna in de woestijn werd ook elke morgen opnieuw gegeven. En laat anderen meebidden op dagen dat u het zelf niet opbrengt. Jakobus 5:16 roept op om voor elkaar te bidden; in een lange ziekte is dat geen formaliteit maar een praktische noodzaak.

Blijft de genezing uit, dan is dat geen teken dat het gebed niet deugde of dat u te weinig geloof had. Die gedachte doet meer kwaad dan goed en heeft in de Bijbel geen grond: Paulus bad drie keer om verlossing van zijn doorn en kreeg als antwoord dat Gods genade genoeg was (2 Korinthe 12:9). Binnen de kerken wordt verschillend gedacht over de vraag hoe God vandaag geneest, maar over dit punt is men het eens: uitblijvende genezing is geen oordeel over uw gebed.

De Bijbel spreekt op drie manieren over bidden om genezing, en het helpt om ze uit elkaar te houden. Allereerst als opdracht aan de gemeente: is iemand onder u ziek, laat hij de ouderlingen roepen, die voor hem bidden en hem zalven (Jakobus 5:14-15). Bidden om genezing is dus niet in de eerste plaats iets wat u alleen doet, maar iets waar de gemeente bij hoort.

Ten tweede als lofprijzing: Psalm 103:2-3 looft God, "Die al uw ongerechtigheid vergeeft, Die al uw ziekten geneest". De psalm zet vergeving en genezing naast elkaar - beide zijn gaven van dezelfde God, en de psalmdichter dankt ervoor zonder een garantie te formuleren.

En ten derde als eerlijke klacht. Een groot deel van de psalmen bestaat uit gebeden van mensen die ziek, uitgeput of ten einde raad zijn en dat onomwonden tegen God zeggen. Wie bij ziekte niet weet wat hij bidden moet, kan zo’n psalm hardop meebidden; Psalm 6, Psalm 38 en Psalm 88 doen niet alsof het meevalt.

Wat de Bijbel niet doet, is genezing beloven op voorwaarde van genoeg geloof. Jezus geneest in de evangeliën ruimhartig, maar Paulus laat Trofimus ziek achter in Milete (2 Timotheüs 4:20) en raadt Timotheüs wat wijn aan voor zijn maag (1 Timotheüs 5:23). Gebed en medische zorg staan in de Bijbel niet tegenover elkaar.