Zondag 37 van de Heidelbergse Catechismus (HC zondag 37, vraag 101 en 102) gaat over de eed en hoort bij het derde gebod van zondag 36. Vraag 101 vraagt of een christen bij de Naam van God een eed mag zweren. Het antwoord is ja, wanneer de overheid het van haar onderdanen vraagt of wanneer de nood het vordert, "om daardoor trouw en waarheid te bevestigen, en dat tot Gods ere en des naasten heil".
Dat lijkt te botsen met de Bergrede, waar de Heere Jezus zegt: "Maar Ik zeg u: Zweert ganselijk niet" (Mattheüs 5:34), en met Jakobus 5:12. De catechismus leest die woorden als een verbod op het lichtvaardige zweren in het dagelijks spreken, waar het gewone ja en nee moet volstaan (Mattheüs 5:37). De eed voor de overheid ziet zij als in Gods Woord gegrond: Deuteronomium 6:13 zegt "gij zult bij Zijn Naam zweren", en Hebreeën 6:16 noemt de eed "een einde van alle tegenspreken". Over deze lezing wordt binnen de kerken verschillend gedacht; doopsgezinden weigeren van oudsher elke eed.
Vraag 102 sluit het zweren bij heiligen of andere schepselen uit. Een rechte eed is een aanroeping van God als de enige Kenner der harten, die de waarheid bevestigt en de meinedige straft; die eer komt aan geen schepsel toe. In Nederland is daar in de praktijk ruimte voor: wie in een rechtszaal of bij een beëdiging de eed niet wil afleggen, kan in plaats daarvan de belofte doen.