Prediker

Het boek Prediker, in het Hebreeuws "Qohelet" (de prediker of verzamelaar), is een filosofische reflectie op de zin van het leven. De schrijver, die zich voorstelt als "den zoon van David, den koning te Jeruzalem" (1:1), heeft alles onderzocht wat het leven te bieden heeft: wijsheid, plezier, rijkdom, arbeid en macht. Zijn conclusie klinkt door het hele boek: "ijdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid" (1:2). Het Hebreeuwse woord daarvoor (hevel) betekent eigenlijk adem of damp: alles is vluchtig. Prediker is geen cynisch of nihilistisch boek, maar een eerlijke zoektocht naar wat echt waarde heeft "onder de zon." De schrijver erkent dat het leven vol onrecht, willekeur en onbegrijpelijke tegenstellingen zit. Mensen werken hard, maar genieten er niet altijd van. Wijzen en dwazen treft hetzelfde lot. De tijd gaat onverbiddelijk voort. Toch is het boek niet zonder hoop. Prediker moedigt aan om te genieten van de goede gaven van God: eten, drinken, arbeid en relaties, als geschenken uit Zijn hand. De beroemde passage "Alles heeft een bestemden tijd" (3:1) spreekt van Gods soevereine ordening. Het boek eindigt met de oproep: "Vrees God, en houd Zijn geboden, want dit betaamt allen mensen" (12:13).