Klaagliederen

Klaagliederen is een verzameling van vijf poetische klaagzangen over de verwoesting van Jeruzalem en de tempel door de Babyloniers in 586 v.Chr. Het boek geeft uitdrukking aan het immense verdriet, de ontzetting en de wanhoop van een volk dat alles heeft verloren: hun stad, hun tempel, hun vrijheid en schijnbaar ook de gunst van God. De eerste vier gedichten zijn acrostische poemen, geschreven in de vorm van het Hebreeuwse alfabet. De beelden zijn aangrijpend: moeders die hun kinderen eten van de honger, edelen die op straat kruipen, de prachtige stad die als een weduwe zit. De dichter spaart niets en beschrijft het lijden in al zijn rauwheid. Toch bevat het hart van het boek (hoofdstuk 3:22-23) een van de krachtigste geloofsuitspraken van de Bijbel: "Het zijn de goedertierenheden des HEEREN, dat wij niet vernield zijn, dat Zijn barmhartigheden geen einde hebben; zij zijn allen morgen nieuw, Uw trouw is groot." Te midden van de diepste duisternis klinkt een stem van hoop. Klaagliederen leert dat rouw en geloof samen kunnen gaan.