2 Thessalonicenzen

De tweede brief aan de Thessalonicenzen is kort na de eerste geschreven om misverstanden over de wederkomst van Christus recht te zetten. Sommige gemeenteleden dachten dat "de dag des Heeren" al was aangebroken, wat leidde tot onrust en bij enkelen zelfs tot werkweigering: waarom nog werken als Christus elk moment terugkomt? Paulus bemoedigt de gemeente eerst over hun standvastigheid onder vervolging: Gods rechtvaardig oordeel zal de vervolgers straffen en de vervolgden rust geven. Vervolgens legt hij uit dat de wederkomst niet onmiddellijk is: eerst moet "de mens van de wetteloosheid" (de antichrist) zich openbaren, die zich in Gods tempel zet en zich voordoet als God. Er is nog iets of iemand die deze openbaring tegenhoudt. Het praktische gedeelte is duidelijk: wie niet wil werken, zal ook niet eten. Paulus veroordeelt de onordelijkheid van hen die in beslag genomen zijn door speculatie over de eindtijd in plaats van hun dagelijkse plichten te vervullen. De brief leert dat hoop op de toekomst niet leidt tot passiviteit maar juist tot verantwoordelijk en vlijtig leven.