Spreuken 14 in het kort: Spreuken 14 telt 35 verzen en hoort bij de korte spreuken van Salomo die in Spreuken 10:1 beginnen. Bijna elk vers zet twee mensen naast elkaar: de wijze en de zot, de oprechte en de goddeloze, de lankmoedige en wie haastig is tot toorn. Het hoofdstuk opent met de wijze vrouw die haar huis bouwt en noemt de vreze des HEEREN een springader des levens (vers 27).
Elke wijze vrouw bouwt haar huis: kernverzen van Spreuken 14
Vers 1: "Elke wijze vrouw bouwt haar huis; maar die zeer dwaas is, breekt het af met haar handen".
Vers 12: "Er is een weg, die iemand recht schijnt; maar het laatste van dien zijn wegen des doods".
Vers 26: "In de vreze des HEEREN is een sterk vertrouwen, en Hij zal Zijn kinderen een Toevlucht wezen".
Vers 34: "Gerechtigheid verhoogt een volk, maar de zonde is een schandvlek der natiën".
Een paar oude woorden: kloekzinnig betekent verstandig, een zot is een dwaas, en de lankmoedige van vers 29 is iemand die niet snel kwaad wordt. Vers 4 zegt nuchter dat de krib schoon blijft als er geen ossen zijn, terwijl de opbrengst juist van de kracht van de os komt. Vers 12 staat woordelijk nog een keer in Spreuken 16:25.
De Herziene Statenvertaling (HSV) zet Spreuken 14 in eigentijdser Nederlands; die tekst citeren wij hier niet. Het hele hoofdstuk staat op Spreuken 14 in de Statenvertaling, en wat de HSV is, leest u bij de Herziene Statenvertaling.