Willibrordvertaling (1995)

De Willibrordvertaling is de standaard Nederlandse bijbelvertaling binnen de Rooms-Katholieke Kerk. De eerste editie verscheen in 1975 en werd in 1995 grondig herzien. De vertaling is vernoemd naar de heilige Willibrord, de apostel van de Lage Landen, die in de achtste eeuw het christendom in de Nederlanden verspreidde. De Willibrordvertaling is tot stand gekomen onder verantwoordelijkheid van de Katholieke Bijbelstichting (KBS) en is vervaardigd door een team van katholieke bijbelwetenschappers en neerlandici. De vertaling volgt een functioneel-equivalente methode: de tekst is zorgvuldig vertaald vanuit de grondtalen met aandacht voor zowel nauwkeurigheid als leesbaarheid in modern Nederlands. Een belangrijk kenmerk van de Willibrordvertaling is dat zij de deuterocanonieke boeken bevat — boeken als Tobit, Judit, Wijsheid, Jezus Sirach, Baruch en de Makkabeeën, die in de katholieke canon zijn opgenomen maar in protestantse bijbels ontbreken. Dit maakt de Willibrordvertaling de enige gangbare Nederlandse vertaling die de volledige katholieke canon omvat. De Willibrordvertaling wordt gebruikt in de rooms-katholieke liturgie in Nederland en Vlaanderen. De lezingen tijdens de eucharistieviering, het getijdengebed en andere liturgische vieringen zijn gebaseerd op deze vertaling. Daarnaast wordt de Willibrordvertaling veel gebruikt in katholiek godsdienstonderwijs, bijbelstudiegroepen en persoonlijke devotie. De taal is helder, modern Nederlands dat goed toegankelijk is voor hedendaagse lezers.