Ieder zijn eigen gave: 1 Korinthe 7 vers 7
1 Korinthe 7 telt 40 verzen en is het antwoord van Paulus op vragen die de gemeente in Korinthe hem schriftelijk had gesteld (vers 1). De Statenvertaling verwoordt de kern in vers 7: 'Want ik wilde, dat alle mensen waren, gelijk als ikzelf ben; maar een iegelijk heeft zijn eigen gave van God, de een wel aldus, maar de andere alzo.' Trouwen en ongehuwd blijven zijn in dit hoofdstuk dus geen hogere en lagere weg, maar twee gaven. De HSV volgt dezelfde versindeling. U leest 1 Korinthe 7 in de Statenvertaling vers voor vers op deze site.
De opbouw van 1 Korinthe 7
1 Korinthe 7, in nieuwere vertalingen 1 Korintiërs 7, valt uiteen in vier gedeelten. Bij elk gedeelte staat hier de kernzin in de Statenvertaling.
Vers 1 tot 9, huwelijk en onthouding: 'om der hoererijen wil zal een iegelijk man zijn eigen vrouw hebben, en een iegelijke vrouw zal haar eigen man hebben' (vers 2).
Vers 10 tot 16, scheiding en het gemengde huwelijk: 'dat de vrouw van den man niet scheide' (vers 10), en als de ongelovige partner zelf vertrekt: 'God heeft ons tot vrede geroepen' (vers 15).
Vers 17 tot 24, blijven in de roeping: 'Een iegelijk blijve in die beroeping, daar hij in geroepen is' (vers 20).
Vers 25 tot 40, ongehuwden en weduwen: trouwen is geen zonde (vers 28), en een weduwe is vrij om te hertrouwen, 'alleenlijk in den Heere' (vers 39).