Inleiding tot Nehemia 4
Nehemia hoofdstuk 4 toont ons een krachtig voorbeeld van hoe Gods volk kan omgaan met tegenstand en weerstand. Terwijl de herbouw van Jeruzalems muur vordert, worden Nehemia en zijn medewerkers geconfronteerd met toenemende vijandschap van buitenaf. Dit hoofdstuk laat zien hoe gebed, praktische wijsheid en volharding samengaan in het uitvoeren van Gods werk.
De Spot en Tegenstand Begint (Nehemia 4:1-6)
Het hoofdstuk opent met de woede van Sanballat, de Horoniet, wanneer hij hoort dat de muur wordt herbouwd. Samen met Tobia de Ammoniet begint hij te spotten met de Joden. Hun spot is venijnig en gericht op het ondermijnen van het moreel: "Wat doen deze amechtige Joden? Zal men hen laten geworden? Zullen zij offeren? Zullen zij het in een dag voleinden? Zullen zij de steentjes uit de stofhopen levend maken, daar zij verbrand zijn?" (vers 2)
Tobia voegt daar nog aan toe: "Al is het, dat zij bouwen, zo er een vos opkwame, hij zou hun stenen muur wel verscheuren" (vers 3). Deze woorden waren bedoeld om twijfel te zaaien over de haalbaarheid van het project.
Nehemia's reactie is exemplarisch: hij wendt zich in gebed tot God (vers 4-5). In plaats van zelf wraak te nemen of in discussie te gaan, legt hij de zaak voor aan de Heer. Dit toont zijn vertrouwen dat God Zich zal ontfermen over Zijn volk en recht zal doen.
Onder Gods zegen gaat het werk door. Vers 6 meldt: "Doch wij bouwden den muur, zodat de ganse muur samengevoegd werd tot zijn helft toe; want het hart des volks was om te werken."