Johannes 14 is het begin van de afscheidsrede die Jezus in de nacht voor Zijn lijden tot Zijn discipelen houdt. Kort gezegd: Hij gaat heen om hun plaats te bereiden in het huis van Zijn Vader (vers 2), Hij is zelf de enige weg daarheen (vers 6), en Hij laat hen niet alleen achter, want de Vader zal hun een andere Trooster geven (vers 16).
Inleiding tot Johannes 14
Johannes 14 behoort tot de meest geliefde en troostrijke hoofdstukken van de Bijbel. Het vormt het begin van Jezus' afscheidsrede aan zijn leerlingen, waarin Hij hen voorbereidt op zijn naderende dood en opstanding. In dit hoofdstuk vinden we enkele van de meest bekende uitspraken van Jezus, waaronder "Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven" en de belofte van de Heilige Geest. De rede loopt door in Johannes 15, met het beeld van de wijnstok.
Wat betekent Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven?
Jezus zegt het in vers 6, als antwoord op Thomas, die vraagt hoe zij de weg kunnen weten. In Johannes 14 in de Statenvertaling staat:
Vers 6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
Uit het hoofd wordt het vaak geciteerd als de weg, de waarheid en het leven. De betekenis: Jezus wijst niet alleen de weg naar God, Hij is die weg zelf, en wie Hem kent, kent ook de Vader (vers 7). Het is de zesde van zeven Ik ben-uitspraken in dit evangelie: het Brood des levens (6:35), het Licht der wereld (8:12), de Deur der schapen (10:7), de goede Herder (10:11), de Opstanding en het Leven (11:25), de Weg, de Waarheid en het Leven (14:6) en de ware Wijnstok (15:1).