1 Thessalonicenzen 4 bevat Paulus' praktische onderwijs aan de jonge gemeente in Thessalonica en het bekendste nieuwtestamentische gedeelte over de wederkomst. Het hoofdstuk telt achttien verzen: een oproep tot een heilig leven (vers 1-8), broederliefde en eerlijk werk (vers 9-12), en troost bij de dood van gelovigen (vers 13-18). Vers 3 noemt de heiligmaking uitdrukkelijk de wil van God; wat heiligmaking is, leest u bij het onderwerp heiliging.
Wat zegt 1 Thessalonicenzen 4 over de wederkomst?
Paulus schrijft dit gedeelte omdat de gemeente bezorgd was over gestorven gemeenteleden: zouden zij de wederkomst mislopen? Zijn antwoord staat in vers 14: 'indien wij geloven, dat Jezus gestorven is en opgestaan, alzo zal ook God degenen, die ontslapen zijn in Jezus, weder brengen met Hem'. Dan volgt de bekende beschrijving: 'Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan' (vers 16). Daarna worden de levenden 'te zamen met hen opgenomen (...) in de wolken, den Heere tegemoet' (vers 17). Paulus besluit niet met speculatie over data, maar met een opdracht: 'Zo dan, vertroost elkander met deze woorden' (vers 18).
Niet bedroefd zoals wie geen hoop hebben: woorden uit 1 Thessalonicenzen 4
De citaten op deze pagina komen woordelijk uit de Statenvertaling; de hele tekst leest u op 1 Thessalonicenzen 4. De Herziene Statenvertaling (HSV) volgt dezelfde achttien verzen in hedendaags Nederlands; in de NBV21 heet de brief 1 Tessalonicenzen.