Wie meent te staan, zie toe dat hij niet valle (vers 12)
De bekende zin wie meent te staan, zie toe dat hij niet valle komt uit 1 Korinthe 10:12. In de Statenvertaling staat: "Zo dan, die meent te staan, zie toe, dat hij niet valle". Valle is een oude wensvorm van vallen: let op dat hij niet valt. Paulus schrijft het na een rij voorbeelden uit de woestijntocht van Israël (vers 1 tot 11). Het hele volk ging onder de wolk en door de zee, at het manna en dronk water uit de rots, en toch kwamen velen om. Wie zich geestelijk zeker voelt, is daarmee nog niet veilig.
Direct daarna volgt de troost van vers 13: "doch God is getrouw, Die u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen". De uitkomst is hier de uitweg die God geeft.
1 Korinthe 10 in het kort
1 Korinthe 10 telt 33 verzen: waarschuwingen uit de geschiedenis van Israël (vers 1 tot 13), het vlieden van de afgodendienst en de gemeenschap aan het avondmaal (vers 14 tot 22) en vrijheid die rekening houdt met de ander (vers 23 tot 33), met als slot: "doet het al ter ere Gods" (vers 31). De citaten komen woordelijk uit de Statenvertaling, die u volledig leest op 1 Korinthe 10; de Herziene Statenvertaling (HSV) volgt dezelfde versnummers in hedendaags Nederlands.
Achtergrond bij 1 Korinthe 10
In 1 Korinthe hoofdstuk 10 geeft de apostel Paulus belangrijke lessen over geestelijke volwassenheid en verantwoordelijkheid. Met voorbeelden uit het Oude Testament waarschuwt hij de gemeente tegen zelfgenoegzaamheid; het betoog loopt door tot in 1 Korinthe 11.