Handelingen 6 in het kort: Handelingen 6 telt vijftien verzen. De Griekssprekende gelovigen morren dat hun weduwen bij de dagelijkse bediening worden overgeslagen. De twaalf laten daarop zeven mannen kiezen die goede getuigenis hebben, vol des Heiligen Geestes en der wijsheid: Stefanus, Filippus, Prochorus, Nicanor, Timon, Parmenas en Nicolaus. Het hoofdstuk eindigt met een valse aanklacht tegen Stefanus voor de raad.
Handelingen 6 in de Statenvertaling en de HSV
De tekst op deze site is de Statenvertaling; u leest de vijftien verzen op Handelingen 6. Opvallend is dat het woord diaken in dit hoofdstuk niet valt: vers 2 spreekt van de tafelen dienen, en vers 1 van een murmurering der Grieksen tegen de Hebreen. Dat de zeven later diakenen zijn gaan heten, is een uitleg van de kerk en geen woord uit de tekst zelf; binnen de kerken wordt dan ook verschillend gedacht over de vraag of hier het diakenambt wordt ingesteld. De Herziene Statenvertaling (HSV) volgt dezelfde grondtekst in hedendaags Nederlands, en de versnummering is in alle Nederlandse vertalingen gelijk. Het boek wordt afgekort als Hand. 6; de uitstorting van de Geest leest u in Handelingen 2.
Inleiding op Handelingen 6
Handelingen hoofdstuk 6 markeert een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van de vroege kerk. Dit hoofdstuk toont ons hoe de eerste christelijke gemeenschap groeide en zich organiseerde, maar ook hoe zij te maken kreeg met interne spanningen en externe tegenstand. We zien hier de instelling van het diakenamt en de eerste stappen richting het martelaarschap van Stefanus.