De tekst van Deuteronomium 23:16
"Als er een slaaf bij u schuilt die van zijn heer is weggelopen, lever hem dan niet uit aan zijn heer." (NBV)
Dit vers bevat een opmerkelijke wet die Israël onderscheidde van alle omringende culturen. Het Hebreeuwse woord voor slaaf is עֶבֶד (eved), dat ook 'dienaar' kan betekenen. Het werkwoord יִמָּלֵט (yimmalet) betekent 'ontsnapt' of 'gevlucht', terwijl תַסְגִּיר (tasgir) 'uitleveren' betekent.
Historische en culturele context
In de oude wereld was slavernij een wijdverbreid instituut. Babylonische, Assyrische en andere wetboeken uit die tijd bevatten wetten die burgers verplichtten om ontsnapte slaven terug te brengen naar hun eigenaren, vaak onder zware straffen. De beroemde Codex van Hammurabi (ca. 1750 v.Chr.) stelde zelfs de doodstraf voor het verbergen van een ontsnapte slaaf.
Het revolutionaire karakter van deze wet
Tegenover deze achtergrond is Deuteronomium 23:16 revolutionair. Israël kreeg expliciet het bevel om ontsnapte slaven NIET uit te leveren. Dit toont Gods hart voor de onderdrukten en zijn afkeer van uitbuiting. Het volgende vers (23:17) voegt eraan toe dat de ontsnapte slaaf mocht wonen waar hij wilde binnen Israëls grenzen, zonder onderdrukking.