Kruisverwijzingen bij Spreuken 4:21

Mijn zoon! zo gij mijn redenen aanneemt, en mijn geboden bij u weglegt;

Mijn zoon! zo gij mijn redenen aanneemt, en mijn geboden bij u weglegt;

Dat de goedertierenheid en de trouw u niet verlaten; bind ze aan uw hals, schrijf zij op de tafel uws harten.

Toen zeide ik: Zie, ik kom; in de rol des boeks is van mij geschreven.

Ontvang toch de wet uit Zijn mond, en leg Zijn redenen in uw hart.

Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.

Hoor gij, mijn zoon! en word wijs, en richt uw hart op den weg.

Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.

Toen zeide ik: Zie, ik kom; in de rol des boeks is van mij geschreven.

Ontvang toch de wet uit Zijn mond, en leg Zijn redenen in uw hart.

Hoor gij, mijn zoon! en word wijs, en richt uw hart op den weg.

Dat de goedertierenheid en de trouw u niet verlaten; bind ze aan uw hals, schrijf zij op de tafel uws harten.

Daarom moeten wij ons te meer houden aan hetgeen van ons gehoord is, opdat wij niet te eniger tijd doorvloeien.

Verlaat ze niet, en zij zal u behoeden; heb ze lief, en zij zal u bewaren.

Die verstand bekomt, heeft zijn ziel lief; hij neemt de verstandigheid waar, om het goede te vinden.

Die verstand bekomt, heeft zijn ziel lief; hij neemt de verstandigheid waar, om het goede te vinden.

Een wijs zoon hoort de tucht des vaders; maar een spotter hoort de bestraffing niet.

Mijn zoon! zo gij mijn redenen aanneemt, en mijn geboden bij u weglegt;

Bind ze steeds aan uw hart, hecht ze aan uw hals.

En leert die uw kinderen, sprekende daarvan, als gij in uw huis zit, en als gij op den weg gaat, en als gij nederligt, en als gij opstaat;

Bind ze steeds aan uw hart, hecht ze aan uw hals.

Hoort, want ik zal vorstelijke dingen spreken, en de opening Mijner lippen zal enkel billijkheid zijn.

Verlaat ze niet, en zij zal u behoeden; heb ze lief, en zij zal u bewaren.

Mijn zoon! zo gij mijn redenen aanneemt, en mijn geboden bij u weglegt;

Een wijs zoon hoort de tucht des vaders; maar een spotter hoort de bestraffing niet.

Nu dan, gij kinderen! hoort naar mij, en wijkt niet van de redenen mijns monds.

Daarom moeten wij ons te meer houden aan hetgeen van ons gehoord is, opdat wij niet te eniger tijd doorvloeien.

En leert die uw kinderen, sprekende daarvan, als gij in uw huis zit, en als gij op den weg gaat, en als gij nederligt, en als gij opstaat;

Nu dan, gij kinderen! hoort naar mij, en wijkt niet van de redenen mijns monds.

Hoort, want ik zal vorstelijke dingen spreken, en de opening Mijner lippen zal enkel billijkheid zijn.