De tekst van Spreuken 14:1
Spreuken 14:1 luidt: 'De wijze vrouw bouwt haar huis op, maar de dwaze breekt het af met haar eigen handen.'
Woordstudie en betekenis
De Hebreeuwse tekst gebruikt het woord 'חָכְמוֹת' (chakamot) voor 'wijze vrouwen' - dit is de meervoudsvorm van wijsheid, wat benadrukt dat wijsheid zich manifesteert in verschillende vrouwen. Het werkwoord 'בָנְתָה' (bantah) betekent letterlijk 'bouwen' of 'oprichten', wat duidt op actieve constructie en zorgvuldige planning.
Tegenover dit positieve beeld staat de 'אִוֶּלֶת' (ivelet), de dwaze vrouw, die haar huis 'תַהֶרְסֶנּוּ' (taheresenu) - 'breekt af' of 'vernietigt'. Het gebruik van 'met haar eigen handen' benadrukt de bewuste, actieve vernietiging.
Theologische betekenis
Dit vers illustreert het contrast tussen wijsheid en dwaasheid zoals dat door het hele boek Spreuken loopt. Het 'huis' symboliseert meer dan alleen een fysiek gebouw - het vertegenwoordigt het hele huishouden, inclusief relaties, waarden, en spirituele atmosfeer.
De wijze vrouw 'bouwt op' door:
- Verstandige beslissingen te nemen
- Relaties te koesteren
- Een atmosfeer van liefde en respect te creëren
- Haar gezin spiritueel te leiden
Context binnen Spreuken 14
Dit vers opent hoofdstuk 14 en zet de toon voor verdere contrasten tussen wijsheid en dwaasheid. Het sluit aan bij het thema uit hoofdstuk 13 over de gevolgen van wijze en dwaze keuzes, en bereidt voor op verdere uitspraken over huiselijk leven en vroomheid.