De tekst van Genesis 22:10
Genesis 22:10 luidt in de Statenvertaling: 'En Abraham strekte zijn hand uit, en nam het mes, om zijn zoon te slachten.' Deze korte maar krachtige zin vormt het dramatische hoogtepunt van een van de meest aangrijpende verhalen in de Bijbel.
Woordstudie en betekenis
Het Hebreeuwse werkwoord voor 'slachten' is 'shachat' (שחט), dat normaal gebruikt werd voor het ritueel slachten van offerdieren. Dit onderstreept de ernst van wat Abraham op het punt staat te doen - hij behandelt zijn zoon als een offerande aan God, in volledige gehoorzaamheid aan Gods bevel.
Het 'uitstrekken' van de hand (Hebreeuws: 'shalach') geeft de bewuste, vastberaden beweging weer. Abraham aarzelt niet, maar handelt doelgericht. Het woord voor mes ('ma'akheleth') komt van een wortel die 'eten' betekent - het was een mes om vlees mee te snijden.
Context binnen het verhaal
Dit vers staat op het absolute keerpunt van het verhaal. Abraham heeft Isaac naar de berg Moria gebracht, het altaar opgebouwd, het hout geschikt, zijn zoon gebonden en op het altaar gelegd. Nu volgt de ultieme daad van gehoorzaamheid. De spanning in het verhaal is hier op zijn hoogst - zowel voor Abraham als voor de lezer.