Deuteronomium 8 in het kort: Deuteronomium 8 (afgekort Deut. 8) telt 20 verzen en hoort bij de afscheidsrede van Mozes, vlak voordat Israël de Jordaan oversteekt. Het hoofdstuk heeft twee kanten: gedenk de weg door de woestijn (vers 1-6), en vergeet God niet in het goede land (vers 7-20). Het kernwoord is gedenken, het gevaar is vergeten. Uit vers 10 komt het dankgebed na het eten.
Gedenk de weg: kernverzen van Deuteronomium 8
Vers 2: 'En gij zult gedenken aan al den weg, dien u den HEERE, uw God, deze veertig jaren in de woestijn geleid heeft'.
Vers 3: 'dat de mens niet alleen van het brood leeft, maar dat de mens leeft van alles, wat uit des HEEREN mond uitgaat'. De Heere Jezus citeert dit vers bij de verzoeking in de woestijn (Mattheüs 4).
Vers 11: 'Wacht u, dat gij den HEERE, uw God, niet vergeet'.
Vers 18: 'Maar gij zult gedenken den HEERE, uw God, dat Hij het is, Die u kracht geeft om vermogen te verkrijgen'.
In gewone woorden: verootmoedigen is klein en nederig maken, verzoeken betekent hier op de proef stellen, en vermogen is bezit of welvaart. De Herziene Statenvertaling (HSV) heeft dezelfde 20 verzen en zet die oude woorden om in hedendaags Nederlands; die tekst vindt u hier niet. De Statenvertaling staat volledig op Deuteronomium 8.
De Woestijnreis als Goddelijke School (verzen 1-5)
Mozes begint met de oproep om alle geboden te onderhouden die hij hun die dag geeft (vers 1). De woestijnperiode wordt gepresenteerd als een tijd van goddelijke opvoeding. God leidde Israël veertig jaar door de woestijn, "opdat Hij u verootmoedige, om u te verzoeken, om te weten, wat in uw hart was" (vers 2).