Kruisverwijzingen bij Psalmen 31:9

Mijn bekenden hebt Gij verre van mij gedaan, Gij hebt mij hun tot een groten gruwel gesteld; ik ben besloten, en kan niet uitkomen.

Ain. Nog bezweken ons onze ogen, ziende naar onze ijdele hulp; wij gaapten met ons gapen op een volk, dat niet kon verlossen.

Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Neginoth, op de Scheminith.

Die in duisternis en de schaduw des doods zaten, gebonden met verdrukking en ijzer;

Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.

Mijn aangezicht is gans bemodderd van wenen, en over mijn oogleden is des doods schaduw.

En niet alleen door zijn komst, maar ook door de vertroosting, met welke hij over u vertroost is geweest, als hij ons verhaalde uw verlangen, uw kermen, uw ijver voor mij; alzo dat ik te meer verblijd ben geweest.

Die mijn lippen hebben geuit, en mijn mond heeft uitgesproken, als mij bange was.

Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.

Caph. Mijn ogen zijn verteerd door tranen, mijn ingewand wordt beroerd; mijn lever is ter aarde uitgeschud, vanwege de breuk der dochter mijns volks; omdat het kind en de zuigeling op de straten der stad in onmacht zinken;

Dewijl ik den gansen dag geplaagd ben, en mijn straffing is er alle morgens.

Laat mijn gebed voor Uw aanschijn komen; neig Uw oor tot mijn geschrei.

Ook wordt hij gestraft met smart op zijn leger, en de sterke menigte zijner beenderen;

Een psalm van David, om te doen gedenken.

Mijn aangezicht is gans bemodderd van wenen, en over mijn oogleden is des doods schaduw.

Die mijn lippen hebben geuit, en mijn mond heeft uitgesproken, als mij bange was.

Dewijl ik den gansen dag geplaagd ben, en mijn straffing is er alle morgens.

Laat mijn gebed voor Uw aanschijn komen; neig Uw oor tot mijn geschrei.

Toen ik zweeg, werden mijn beenderen verouderd, in mijn brullen den gansen dag.

Een gouden kleinood van David, voor den opperzangmeester, op Jonath Elem Rechokim; als de Filistijnen hem gegrepen hadden te Gath.

Die in duisternis en de schaduw des doods zaten, gebonden met verdrukking en ijzer;

Verberg Uw aangezicht niet voor mij, neig Uw oor tot mij ten dage mijner benauwdheid; ten dagen als ik roep, verhoor mij haastelijk.

Op een goede weide zal Ik ze weiden, en op de hoge bergen Israels zal hun kooi zijn; aldaar zullen zij nederliggen in een goede kooi, en zullen weiden in een vette weide, op de bergen Israels.

Want Uw pijlen zijn in mij gedaald, en Uw hand is op mij nedergedaald.

Waarom zoudt Gij Uw aangezicht verbergen, onze ellende en onze onderdrukking vergeten?

Verberg Uw aangezicht niet voor mij, neig Uw oor tot mij ten dage mijner benauwdheid; ten dagen als ik roep, verhoor mij haastelijk.

Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.

Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw.

Op een goede weide zal Ik ze weiden, en op de hoge bergen Israels zal hun kooi zijn; aldaar zullen zij nederliggen in een goede kooi, en zullen weiden in een vette weide, op de bergen Israels.

Toen ik zweeg, werden mijn beenderen verouderd, in mijn brullen den gansen dag.

Een gouden kleinood van David, voor den opperzangmeester, op Jonath Elem Rechokim; als de Filistijnen hem gegrepen hadden te Gath.

Waarom zoudt Gij Uw aangezicht verbergen, onze ellende en onze onderdrukking vergeten?

Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw.

Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden.

Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Neginoth, op de Scheminith.

Wees mij genadig, HEERE, want ik ben verzwakt; genees mij, HEERE, want mijn beenderen zijn verschrikt.

Een psalm van David, om te doen gedenken.

En niet alleen door zijn komst, maar ook door de vertroosting, met welke hij over u vertroost is geweest, als hij ons verhaalde uw verlangen, uw kermen, uw ijver voor mij; alzo dat ik te meer verblijd ben geweest.

Caph. Mijn ogen zijn verteerd door tranen, mijn ingewand wordt beroerd; mijn lever is ter aarde uitgeschud, vanwege de breuk der dochter mijns volks; omdat het kind en de zuigeling op de straten der stad in onmacht zinken;

Want Uw pijlen zijn in mij gedaald, en Uw hand is op mij nedergedaald.

Ain. Nog bezweken ons onze ogen, ziende naar onze ijdele hulp; wij gaapten met ons gapen op een volk, dat niet kon verlossen.

Ook wordt hij gestraft met smart op zijn leger, en de sterke menigte zijner beenderen;

Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.

Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden.

Wees mij genadig, HEERE, want ik ben verzwakt; genees mij, HEERE, want mijn beenderen zijn verschrikt.

Ik ben moede van mijn zuchten; ik doe mijn bed den gansen nacht zwemmen; ik doornat mijn bedstede met mijn tranen.