Waar gaat Psalm 40 over?
Psalm 40 is een psalm van David die dankzegging en gebed combineert: "Ik heb den HEERE lang verwacht; en Hij heeft Zich tot mij geneigd, en mijn geroep gehoord" (vers 2, Statenvertaling). God trok David uit een modderige kuil, zette zijn voeten op een rots en gaf hem een nieuw lied in de mond (vers 3-4). Het tweede deel van de psalm is een smeekbede om hulp in nieuwe nood.
De eerste verzen van Psalm 40 in de Statenvertaling
Vers 1 Davids psalm, voor den opperzangmeester.
Vers 2 Ik heb den HEERE lang verwacht; en Hij heeft Zich tot mij geneigd, en mijn geroep gehoord.
Vers 3 En Hij heeft mij uit een ruisenden kuil, uit modderig slijk opgehaald, en heeft mijn voeten op een rotssteen gesteld, Hij heeft mijn gangen vastgemaakt.
Vers 4 En Hij heeft een nieuw lied in mijn mond gegeven, een lofzang onzen Gode; velen zullen het zien, en vrezen, en op den HEERE vertrouwen.
Alle 18 verzen leest u op Psalm 40 in de Statenvertaling.
Psalm 40 in gewone taal
In de Statenvertaling en de Herziene Statenvertaling (HSV) telt het opschrift als vers 1; uitgaven die het niet meetellen, nummeren elk vers één lager. In gewone taal zegt de psalm: ik heb lang op God gewacht en Hij heeft mij gered (vers 2 tot 4). God vraagt geen offers, maar een hart dat graag doet wat Hij wil (vers 7 tot 9). Iedereen mag horen hoe trouw Hij is (vers 10 en 11). Ik ben arm en zwak, maar de Heere denkt aan mij: kom mij snel te hulp (vers 18). Vers 14 tot 18 keren bijna woordelijk terug als Psalm 70.