Het Altaar van Getuigenis - Een Verhaal van Misverstanden en Verzoening
Jozua 22 vertelt een fascinerend verhaal over communicatie, vertrouwen en eenheid binnen het volk van God. Na jaren van oorlogvoering in het Beloofde Land stuurt Jozua de stammen Ruben, Gad en de halve stam Manasse terug naar hun erfenis aan de oostkant van de Jordaan. Wat volgt is bijna een burgeroorlog door een misverstand over een altaar.
De Terugkeer naar Huis (vers 1-9)
Jozua roept de oostelijke stammen bijeen en prijst hen voor hun trouw. Zij hadden hun belofte gehouden om hun broeders te helpen bij de verovering van Kanaän, ondanks dat hun eigen land al was toegewezen. Deze stammen hadden hun families jarenlang achtergelaten om solidair te zijn met hun volksgenoten.
Jozua's afscheidswoorden zijn krachtig: "Maar zorgt er wel voor dat gij de geboden en de wet nauwkeurig onderhoudt" (vers 5). Hij benadrukt dat fysieke afstand niet mag leiden tot geestelijke afstand van God.
Het Misverstand over het Altaar (vers 10-20)
Wanneer de oostelijke stammen een groot altaar bouwen bij de Jordaan, ontstaat er onmiddellijk onrust. De westelijke stammen denken dat hun broeders afvallig zijn geworden en een alternatieve eredienst willen instellen. Dit was een ernstige zaak, omdat God had bevolen dat er slechts één plaats voor offers mocht zijn.