Wie is de Knecht in Jesaja 42? Het hoofdstuk opent met het eerste van de vier Knechtsliederen (Jesaja 42:1-4, 49:1-6, 50:4-9 en 52:13-53:12). God stelt Zijn Knecht voor: Ziet, Mijn Knecht, Dien Ik ondersteun, Mijn Uitverkorene, in Denwelken Mijn ziel een welbehagen heeft (vers 1, Statenvertaling). Deze Knecht werkt zonder machtsvertoon: Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen (vers 3). Mattheüs 12:18-21 past deze verzen toe op Jezus. Daarnaast is altijd gewezen op Israël als knecht, en het hoofdstuk legt beide naast elkaar: vanaf vers 18 heet Israël juist de blinde en dove knecht.
Jesaja 42 telt vijfentwintig verzen in drie delen, elk met een bekend vers in de Statenvertaling. In het eerste Knechtslied (vers 1-9) zegt God: Ik zal u geven tot een Verbond des volks, tot een Licht der heidenen (vers 6), en: Ik ben de HEERE, dat is Mijn Naam; en Mijn eer zal Ik geen anderen geven (vers 8). Het nieuwe lied (vers 10-17) begint met Zingt den HEERE een nieuw lied (vers 10) en belooft: En Ik zal de blinden leiden door den weg, dien zij niet geweten hebben (vers 16). Daarna volgt de klacht over de blinde knecht (vers 18-25).
De hele tekst in de Statenvertaling staat op de leespagina van Jesaja 42; de Herziene Statenvertaling (HSV) houdt dezelfde versindeling aan, maar is hier om licentieredenen niet in zijn geheel opgenomen. De andere Knechtsliederen staan in Jesaja 49 en Jesaja 53.