De Ondankbaarheid van Koning Joas
2 Kronieken 24:22 vormt het dramatische hoogtepunt van een verhaal over ondankbaarheid en vergetelheid. De tekst luidt: 'Alzo gedacht koning Joas niet aan de weldadigheid, die zijn vader Jojada aan hem gedaan had, maar doodde zijn zoon. En als hij stierf, zeide hij: De HEERE zie het, en zoeke het.'
Context en Betekenis
Dit vers beschrijft hoe koning Joas de zoon van Jojada de hogepriester laat stenigen, dezelfde Jojada die hem als kind had beschermd en op de troon had geholpen. Het Hebreeuwse woord voor 'gedacht' (זָכַר, zakhar) betekent letterlijk 'herinneren' of 'gedenken'. Joas 'gedacht niet' - hij vergat bewust de chesed (חֶסֶד), de trouwe liefde en weldadigheid die Jojada hem had betoond.
Zacharia's Laatste Woorden
De stervende Zacharia roept uit: 'De HEERE zie het, en zoeke het' (יִרְאֶה יְהוָה וְיִדְרֹשׁ). Het werkwoord 'zoeke' (darash) heeft hier de betekenis van 'tot verantwoording roepen' of 'wraak nemen'. Dit is geen vloek, maar een vertrouwensvolle overgave aan Gods gerechtigheid.
Theologische Betekenis
Dit vers illustreert een fundamenteel Bijbels thema: ondankbaarheid tegenover weldoeners roept Gods oordeel op. Joas' gedrag toont hoe macht kan corrumperen en hoe mensen hun weldoeners kunnen vergeten. De tekst benadrukt dat God rechtvaardigheid zal laten geschieden, ook al lijkt het kwaad tijdelijk te zegevieren.