Wat zegt de Bijbel over genezingsdiensten?

“Is iemand krank onder u? Dat hij de ouderlingen der gemeente tot zich roepe, en dat zij over hem bidden.”

Jakobus geeft praktische en pastorale aanwijzingen voor de ziekenzorg in de gemeente: het roepen van ouderlingen, zalving met olie en het gelovig gebed. Dit is een gemeenschappelijke handeling van de kerk, geen individuele prestatie van een begaafde genezers. De olie kan zowel een medicinale als een symbolische betekenis hebben. De belofte dat "het gebed des geloofs de zieke behouden zal" moet gelezen worden in het licht van de gehele Schrift, die leert dat God soeverein is in Zijn antwoord op gebed.

“Op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden.”

Dit vers beschrijft tekenen die de verkondiging van het evangelie vergezellen in de apostolische tijd: zieken de handen opleggen en genezing. Het gaat om Gods bevestiging van het Woord door krachtige tekenen, niet om een garantie die gelovigen te allen tijde kunnen claimen. De gereformeerde uitleg benadrukt dat deze tekenen dienden ter vestiging van de kerk en dat de Schrift nu het voldoende getuigenis is, zonder daarmee Gods macht tot genezing te ontkennen.

“Door Zijn striemen is ons genezing geworden.”

De genezing door de striemen van de lijdende Knecht omvat primair de geestelijke genezing van de zonde: het herstel van de verbroken relatie met God door het plaatsvervangend lijden van Christus. Lichamelijke genezing kan een teken en voorproef zijn van de komende volledige verlossing, maar de volmaakte genezing van alle kwalen wacht op de wederkomst en de opstanding. Het is exegetisch onverantwoord om dit vers te gebruiken als garantie voor lichamelijke genezing in het hier en nu.

“In de Naam van Jezus Christus, de Nazarener, sta op en wandel.”

Petrus geneest de verlamde man bij de Schone Poort in de naam van Jezus Christus, uitdrukkelijk niet in eigen kracht of verdienste. De genezing leidde onmiddellijk tot een gelegenheid om het evangelie te verkondigen aan de verbijsterde menigte: genezing staat in dienst van Gods eer en de verkondiging van Christus. Het is veelzeggend dat Petrus geen geld had om te geven maar wel de autoriteit van Christus' naam. Dit relativeert materiële hulp niet, maar toont dat geestelijke kracht de bron is van ware genezing.

“Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.”

Gods antwoord op Paulus' driemaal herhaalde gebed om genezing was niet genezing maar genade: "Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht." Dit vers is van onschatbare pastorale waarde, want het relativeert radicaal de gedachte dat God altijd geneest als wij maar genoeg geloof hebben. Gods "nee" op een gebed om genezing is niet minder genadig dan Zijn "ja." Het leert dat Gods kracht juist in menselijke zwakheid zichtbaar wordt en dat lijden een dienstbaar doel kan hebben in Gods plan.