Romeinen 10 Uitleg - Redding door geloof en de roeping tot evangelisatie

Inleiding tot Romeinen 10

Romeinen 10 vormt het hart van Paulus' betoog over redding door geloof alleen. In dit hoofdstuk legt de apostel uit waarom Israël, ondanks hun ijver voor God, de redding heeft gemist. Tegelijkertijd benadrukt hij het universele karakter van het evangelie en de noodzaak van evangelisatie.

Paulus' hartzeer voor Israël (vers 1-3)

Paulus begint met een emotionele bekentenis: zijn hartenwens en gebed tot God is dat Israël gered mag worden. Deze woorden tonen zijn diepe liefde voor zijn eigen volk. Hij erkent dat de Israëlieten ijver hebben voor God, maar het is een ijver 'niet naar erkentenis' (vers 2). Hun probleem is niet een gebrek aan religieuze toewijding, maar een verkeerd begrip van Gods weg tot redding.

De Israëlieten probeerden hun eigen gerechtigheid op te richten door middel van de wet, in plaats van zich te onderwerpen aan de gerechtigheid van God (vers 3). Dit is een fundamentele les: oprechte religieuze ijver alleen is niet genoeg als het niet gebaseerd is op de juiste kennis van Gods plan.

De weg van redding door geloof (vers 4-13)

Vers 4 bevat een van de kernuitspraken van het Nieuwe Testament: 'Christus is het einde van de wet tot gerechtigheid voor ieder die gelooft.' Dit betekent niet dat Christus de wet heeft afgeschaft, maar dat Hij het doel en de vervulling ervan is. Door Christus wordt de gerechtigheid die de wet eiste, toegeëigend aan ieder die gelooft.

Paulus contrasteert twee soorten gerechtigheid: die uit de wet (vers 5) en die uit het geloof (vers 6-8). Hij citeert Deuteronomium 30 om te laten zien dat de boodschap van redding nabij en toegankelijk is - het is het 'woord van het geloof' dat hij predikt.

Verzen 9-10 geven een heldere samenvatting van de weg tot redding: met de mond belijden dat Jezus Heer is, en in het hart geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Deze twee aspecten - geloof en belijdenis - zijn onlosmakelijk verbonden. Het hart gelooft tot gerechtigheid, de mond belijdt tot zaligheid.

Vers 11-13 benadrukken de universaliteit van het evangelie. Er is geen onderscheid tussen Jood en Griek - dezelfde Heer is Heer over allen en is rijk voor allen die Hem aanroepen. De belofte uit Joël 2:32 wordt aangehaald: 'Ieder die de naam des Heren aanroept, zal behouden worden.'

De noodzaak van evangelisatie (vers 14-17)

Deze passage bevat een van de sterkste pleidooien voor evangelisatie in de Bijbel. Paulus stelt een reeks retorische vragen die de logische keten van redding tot evangelisatie aantonen:

- Hoe kunnen mensen aanroepen in wie zij niet hebben geloofd?
- Hoe kunnen zij geloven van wie zij niet hebben gehoord?
- Hoe kunnen zij horen zonder prediker?
- Hoe kunnen zij prediken als zij niet zijn uitgezonden?

Deze vragen tonen aan dat evangelisatie een absolute noodzaak is. Vers 15 citeert Jesaja 52:7 over de 'lieflijke voeten' van degenen die het evangelie brengen - een prachtige beschrijving van de waardering die God heeft voor evangelisten.

Vers 17 geeft de beroemde uitspraak: 'Het geloof komt dus uit het horen, en het horen door het woord van Christus.' Dit benadrukt het belang van de verkondiging van Gods woord als het middel waardoor God geloof werkt.

Israëls verwerping van het evangelie (vers 18-21)

Paulus behandelt mogelijke bezwaren tegen zijn betoog. Hebben de Israëlieten het evangelie wel gehoord? Ja, citeert hij uit Psalm 19, hun geluid is uitgegaan over de hele aarde. Heeft Israël het niet begrepen? Moses en Jesaja profeteerden al dat God een volk dat geen volk was tot jaloezie zou verwekken.

Het hoofdstuk eindigt met een aangrijpend beeld van God die de hele dag Zijn handen uitstrekt naar een ongehoorzaam en tegensprekend volk. Dit toont zowel Gods geduld als Israëls weigering om te geloven.

Conclusie

Romeinen 10 leert ons dat redding alleen door geloof komt, niet door religieuze prestaties. Tegelijkertijd roept het ons op tot evangelisatie, omdat geloof komt uit het horen van Gods woord. Het hoofdstuk toont zowel de universaliteit van het evangelie als de tragiek van verwerping.