Het Evangelie Begint met Johannes de Doper (1:1-8)
Markus opent zijn evangelie krachtig met de woorden: 'Het begin van het evangelie van Jezus Christus, de Zoon van God.' Deze opening zet meteen de toon - dit is geen gewoon verhaal, maar het goede nieuws over Gods Zoon. Johannes de Doper speelt een cruciale rol als wegbereider. Hij vervult de profetie uit Jesaja 40:3 door 'de weg des Heren' te bereiden in de woestijn.
Johannes predikt een doop van bekering tot vergeving van zonden. Zijn boodschap trekt grote menigten uit Judea en Jeruzalem. Zijn eenvoudige kleding (kamelharen mantel, leren gordel) en voedsel (sprinkhanen en wilde honing) tonen zijn ascetische levensstijl. Belangrijk is dat Johannes zichzelf niet centraal stelt, maar wijst naar degene die na hem komt: Jezus, die zal dopen met de Heilige Geest.
Jezus' Doop en Bevestiging (1:9-11)
Wanneer Jezus uit Nazareth komt om zich door Johannes te laten dopen in de Jordaan, gebeurt er iets bijzonders. De hemelen scheuren open, de Geest daalt neer als een duif, en een stem uit de hemel verklaart: 'Gij zijt mijn geliefde Zoon, in U heb Ik mijn welbehagen.' Dit moment markeert het begin van Jezus' openbare bediening en bevestigt zijn identiteit als Gods Zoon.
De Verzoeking en het Begin van de Bediening (1:12-15)
Direct na zijn doop wordt Jezus door de Geest de woestijn ingedreven waar hij veertig dagen door Satan verzocht wordt. Na de gevangenneming van Johannes begint Jezus te prediken in Galilea met de boodschap: 'De tijd is vervuld en het Koninkrijk Gods is nabijgekomen. Bekeert u en gelooft in het evangelie.'
De Roeping van de Eerste Discipelen (1:16-20)
Aan het meer van Galilea roept Jezus vier vissers: Simon (Petrus) en Andreas, en later Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs. Zijn oproep 'Volgt Mij, en Ik zal u tot vissers van mensen maken' toont het transformerende karakter van discipleship. Opvallend is hun onmiddellijke respons - zij verlaten hun netten en volgen hem.
Autoriteit in Leer en Genezing (1:21-28)
In Kafarnaüm demonstreert Jezus zijn autoriteit op twee manieren. In de synagoge verbazen de mensen zich over zijn leer, omdat hij leert 'als een die macht heeft.' Wanneer een man met een onreine geest hem confronteert, toont Jezus zijn macht over boze geesten. De geest erkent Jezus als 'de Heilige van God', maar Jezus legt hem het zwijgen op en drijft hem uit.
Genezing en Uitbreiding van de Bediening (1:29-45)
Jezus geneest de koortszieke schoonmoeder van Simon, waarna zij hen gaat dienen. Bij zonsondergang brengen mensen alle zieken en bezetenen naar hem toe. Jezus geneest velen en drijft demonen uit. In de vroege morgen trekt hij zich terug voor gebed. Wanneer de discipelen hem vinden, kondigt hij aan dat hij naar andere plaatsen moet gaan om te prediken.
Het hoofdstuk eindigt met de genezing van een melaatse man. Jezus raakt hem aan - iets dat ritueel onrein maakte - en geneest hem. Hij gebiedt de man niets te zeggen, maar deze verspreidt het nieuws overal, waardoor Jezus niet meer openlijk steden kan betreden.
Historische Context
Het evangelie van Markus werd waarschijnlijk tussen 65-70 na Christus geschreven, mogelijk in Rome. Markus was een reisgenoot van Paulus en later van Petrus. Het evangelie is het kortste en waarschijnlijk het eerst geschreven evangelie. Het richt zich op een niet-Joodse lezerschap, wat blijkt uit de verklaringen van Joodse gebruiken. De historische setting speelt zich af in het Galilea van de eerste eeuw, onder Romeinse heerschappij, in een tijd van religieuze en politieke spanning.
Praktische Toepassing
Markus 1 leert ons over gehoorzaamheid aan Gods roeping, zoals de discipelen direct reageerden. Het toont het belang van gebed en persoonlijke tijd met God, zoals Jezus vroeg opstand om te bidden. We zien ook Jezus' compassie voor lijdenden en zijn bereidheid om mensen aan te raken die door anderen werden gemeden. Voor vandaag betekent dit dat we ook opgeroepen zijn om anderen te volgen, compassie te tonen, en ons leven te laten leiden door Gods Geest.