Johannes 11 Uitleg - De Opwekking van Lazarus en Jezus als de Opstanding en het Leven

Inleiding tot Johannes 11

Johannes 11 bevat een van de meest krachtige wonderen uit het Nieuwe Testament: de opwekking van Lazarus uit de doden. Dit hoofdstuk toont niet alleen Jezus' macht over de dood, maar onthult ook Zijn ware identiteit als 'de opstanding en het leven'. Het verhaal speelt zich af in Betanië, vlak bij Jeruzalem, en vormt een keerpunt in Jezus' aardse bediening.

Lazarus wordt ziek (Johannes 11:1-16)

Het hoofdstuk begint met het bericht dat Lazarus, de broer van Maria en Martha uit Betanië, ernstig ziek is. Deze familie had een bijzondere band met Jezus - zij worden beschreven als mensen 'die Jezus liefhad' (vs 5). Wanneer de zusters een boodschap sturen naar Jezus, reageren zij op een opmerkelijke manier: 'Heer, hij die U liefhebt, is ziek' (vs 3).

Jezus' reactie is verrassend. Hij zegt dat deze ziekte niet tot de dood is, maar tot verheerlijking van God (vs 4). Vervolgens blijft Hij nog twee dagen waar Hij is. Deze schijnbare vertraging roept vragen op over Gods timing en wijsheid. Het laat zien dat Gods plannen hoger zijn dan onze menselijke verwachtingen.

Jezus en Martha: Geloof en Opstanding (Johannes 11:17-27)

Wanneer Jezus eindelijk aankomt in Betanië, is Lazarus al vier dagen dood. In de Joodse cultuur van die tijd geloofde men dat de ziel drie dagen bij het lichaam bleef. Na vier dagen was er geen twijfel meer mogelijk: Lazarus was definitief gestorven.

Martha gaat Jezus tegemoet en uit haar geloof, maar ook haar teleurstelling: 'Heer, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn' (vs 21). Jezus antwoordt met de belofte dat haar broer zal opstaan. Martha denkt aan de opstanding op de laatste dag, maar Jezus maakt een verbluffende bewering: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven' (vs 25).

Deze uitspraak is een van de zeven 'Ik ben'-uitspraken in het Johannesevangelie. Jezus claimt hier niet alleen macht over de dood, maar identificeert Zichzelf als de bron van eeuwig leven.

De Opwekking van Lazarus (Johannes 11:28-44)

De ontmoeting met Maria is emotioneel geladen. Zij valt voor Jezus' voeten en herhaalt Martha's woorden. Wanneer Jezus de rouwende mensen ziet, wordt Hij 'in de geest bewogen en ontroerd' (vs 33). De kortste vers in de Bijbel volgt: 'Jezus weende' (vs 35). Dit toont Jezus' menselijkheid en Zijn empathie met ons leed.

Bij het graf beveelt Jezus de steen weg te nemen. Martha protesteert vanwege de geur na vier dagen, maar Jezus herinnert haar aan Zijn belofte over Gods glorie. Na een gebed tot de Vader roept Jezus met luide stem: 'Lazarus, kom naar buiten!' (vs 43). Het wonder gebeurt: Lazarus komt levend uit het graf.

De Gevolgen (Johannes 11:45-57)

De reacties op dit wonder zijn verdeeld. Velen geloven in Jezus, maar anderen rapporteren het aan de Farizeeën. De religieuze leiders komen samen en besluiten dat Jezus moet sterven. Ironisch genoeg wordt door het geven van leven aan Lazarus, Jezus' eigen dood bespoedigd. Kajafas, de hogepriester, profeteert onbewust dat Jezus zal sterven voor het volk (vs 50-51).