Ezechiel 20 Uitleg - Gods Oordeel over Israëls Rebellie en Belofte van Herstel

## Inleiding tot Ezechiel 20 Ezechiel 20 is een van de meest ingrijpende hoofdstukken in het boek Ezechiel. Het begint met oudsten van Israël die naar de profeet komen om de Heer te raadplegen, maar God weigert hun verzoek. In plaats daarvan geeft Hij door Ezechiel een verpletterende analyse van Israëls geschiedenis - een geschiedenis van voortdurende rebellie en ontrouw, ondanks Gods trouw en geduld. ## De Weigering om Geraadpleegd te Worden (vers 1-3) Het hoofdstuk begint op de tiende dag van de vijfde maand in het zevende jaar - augustus 591 v.Chr. Oudsten van Israël komen naar Ezechiel om 'de Heer te raadplegen'. God weigert echter hun verzoek categorisch. Deze weigering toont Gods heilige toorn over hun voortdurende afgoderij en ontrouw. ## Israëls Rebellie in Egypte (vers 4-9) God herinnert Israël eraan hoe Hij hen uitverkoos toen zij nog in Egypte waren. Hij beloofde hen uit Egypte te leiden naar een land dat vloeit van melk en honing. Maar zelfs toen eiste Hij dat zij hun afgoden zouden wegwerpen. Tragisch genoeg gehoorzaamde Israël niet - zij hielden vast aan de afgoden van Egypte. God had hen kunnen vernietigen, maar om Zijn eigen naam niet te ontheiligen voor de ogen van de volken, leidde Hij hen toch uit Egypte. ## De Woestijnperiode: Eerste Generatie (vers 10-17) In de woestijn gaf God Israël Zijn wetten en verordeningen, inclusief de sabbat als teken tussen Hem en Zijn volk. Maar ook hier rebelleerde Israël. Zij verwierpen Gods wetten en ontheiligden Zijn sabbat. Opnieuw had God hen kunnen vernietigen, maar om Zijn naam wilde Hij het niet doen. In plaats daarvan zwoer Hij dat deze generatie het beloofde land niet zou binnengaan. ## De Tweede Generatie (vers 18-26) God waarschuwde de kinderen in de woestijn om niet in de voetsporen van hun vaders te treden. Hij herhaalde Zijn wetten en benadrukte het belang van de sabbat. Maar ook deze generatie rebelleerde. Als gevolg gaf God hen 'slechte voorschriften' en verordeningen die geen leven gaven - een verwijzing naar hoe Hij toeliet dat zij zich overgaven aan heidense praktijken als oordeel. ## Voortdurende Rebellie in het Beloofde Land (vers 27-29) Zelfs nadat Israël het beloofde land binnentrok, zetten zij hun rebellie voort. Op elke hoge heuvel en onder elke groene boom brachten zij hun offers aan afgoden. De naam 'Bama' (offerplaats) werd een symbool van hun afgoderij. ## Gods Oordeel en Belofte van Herstel (vers 30-44) God confronteert de huidige generatie met dezelfde rebellie. Hij weigert hun vragen te beantwoorden zolang zij afgoden aanbidden. Maar dan komt de wending: God belooft dat Hij hen zal verzamelen uit alle landen waar zij verstrooid zijn. Hij zal hen leiden naar de 'woestijn der volken' waar Hij hen zal oordelen en reinigen. Uiteindelijk zal Hij hen terugbrengen naar hun eigen land, waar zij Hem zullen dienen op Zijn heilige berg. ## De Belofte van Vernieuwing God belooft dat wanneer Hij dit doet, Israël zichzelf zal haten om hun slechte daden. Zij zullen erkennen dat Hij de Heer is, en dat Hij handelde omwille van Zijn naam, niet om hun verdiensten.