Exodus 29 Uitleg - De Wijding van de Priesters

Inleiding tot Exodus 29

Exodus hoofdstuk 29 vormt een cruciaal onderdeel van Gods instructies voor de eredienst in de tabernakel. Na de gedetailleerde beschrijving van de priesterkleding in hoofdstuk 28, geeft God nu precieze aanwijzingen voor de wijding van Aäron en zijn zonen tot priesters. Dit hoofdstuk toont ons hoe heilig God is en welke zorgvuldige voorbereiding nodig was om Hem te naderen.

De Voorbereidingen voor de Wijding (vers 1-9)

God geeft Mozes specifieke instructies voor de wijdingsceremonie. Er moeten een jonge stier, twee rammen zonder gebrek, en verschillende soorten brood worden gebracht. Deze offers simboliseren de volkomen toewijding die van de priesters wordt verwacht. De priesterkleding moet worden aangedaan, wat hun bijzondere roeping tot uitdrukking brengt.

De wassingen die worden voorgeschreven (vers 4) benadrukken het belang van zuiverheid voor degenen die God dienen. Water symboliseert in de Bijbel vaak reiniging en vernieuwing.

Het Zondoffer (vers 10-14)

De ceremonie begint met een zondoffer van een jonge stier. Aäron en zijn zonen leggen hun handen op het hoofd van het dier, wat symboliseert dat hun zonden worden overgedragen op het offerdier. Het bloed wordt op de hoornen van het altaar gesmeerd, terwijl het vlees buiten het kamp wordt verbrand.

Dit zondoffer toont aan dat zelfs degenen die als priesters worden aangesteld, eerst verzoening nodig hebben voor hun eigen zonden. Niemand kan uit zichzelf heilig genoeg zijn om God te naderen.

Het Brandoffer (vers 15-18)

De eerste ram wordt gebracht als brandoffer, waarbij het hele dier wordt verbrand. Dit offer drukt volledige overgave en toewijding aan God uit. De geur die opstijgt wordt een 'liefelijke reuk voor de HEERE' genoemd, wat Gods welgevallen uitdrukt over deze daad van aanbidding.

Het Wijdingsoffer (vers 19-28)

De tweede ram is het eigenlijke wijdingsoffer. Het bloed van deze ram wordt op bijzondere wijze gebruikt: het wordt gesmeerd op het rechteroor, de rechterduim en de grote teen van de rechtervoet van Aäron en zijn zonen. Dit symboliseert dat hun gehoor, handelen en wandel geheiligd worden voor Gods dienst.

Vervolgens wordt het bloed van het altaar gemengd met zalfolie en op de priesters gesprenkeld. Dit is een krachtig beeld van heiliging - door bloed en door de Heilige Geest (gezalfd worden).

De Erfelijke Functie (vers 29-30)

God bepaalt dat het priesterschap erfelijk zal zijn binnen de familie van Aäron. De heilige kleding zal worden doorgegeven aan de volgende generatie. Dit toont de continuïteit van Gods plan en de permanente aard van de priesterlijke dienst.

Het Wijdingsmaal (vers 31-34)

Deel van het wijdingsoffer wordt gekookt en gegeten door de priesters bij de ingang van de tent der samenkomst. Dit heilige maal benadrukt de gemeenschap tussen God en zijn dienaren. Wat overblijft moet worden verbrand - heilige dingen mogen niet ontheiligd worden.

Zeven Dagen van Wijding (vers 35-37)

De wijdingsceremonie duurt zeven dagen, waarbij elke dag dezelfde offers worden gebracht. Het getal zeven symboliseert in de Bijbel volledigheid en perfectie. Ook het altaar wordt gedurende deze periode geheiligd.

Het Dagelijkse Brandoffer (vers 38-46)

God geeft instructies voor het dagelijkse brandoffer: elke ochtend en avond moet een lam van een jaar oud worden geofferd. Dit toont dat aanbidding niet incidenteel maar structureel en regelmatig moet zijn.

Het hoofdstuk eindigt met een prachtige belofte: God zal wonen te midden van Zijn volk en hun God zijn. De tabernakel en het priesterschap zijn middelen waardoor God bij Zijn volk kan wonen.