De tekst van 2 Kronieken 12:7

"Toen de HEERE zag, dat zij zich verootmoedigden, geschiedde des HEEREN woord tot Semaja, zeggende: Zij hebben zich verootmoedigd, Ik zal hen niet verderven; maar Ik zal hun binnen kort uitkomst geven, en Mijn grimmigheid zal over Jeruzalem door de hand van Sisak niet uitgestort worden."

Woordbetekenis en analyse

Het Hebreeuwse woord voor 'verootmoedigden' is kana (כנע), wat letterlijk betekent 'buigen', 'onderwerpen' of 'nederig worden'. Dit woord beschrijft een diepe houding van berouw en erkenning van Gods soevereiniteit. Koning Rehabeam en de vorsten van Juda erkenden hun zonden en bogen voor Gods rechtvaardige oordeel.

Het woord 'verderven' komt van het Hebreeuwse shachath (שחת), wat 'vernietigen' of 'bederven' betekent. God belooft hier dat Hij deze vernietiging zal tegenhouden vanwege hun nederigheid.

Context in het hoofdstuk

Dit vers vormt het keerpunt in 2 Kronieken 12. Rehabeam had de HEERE verlaten nadat zijn koninkrijk gevestigd was (vers 1). Als gevolg daarvan zond God Sisak, koning van Egypte, om Jeruzalem aan te vallen. Profeet Semaja confronteerde hen met hun ontrouw (vers 5-6), wat leidde tot dit cruciale moment van berouw.

Theologische betekenis

Dit vers illustreert een fundamenteel principe in Gods handelen: wanneer mensen zich oprecht verootmoedigen voor God, reageert Hij met genade. Het toont dat Gods toorn niet het laatste woord is, maar dat vergeving en herstel mogelijk zijn door nederige berouw. Deze waarheid vormt een rode draad door de hele Bijbel.

Gods karakter geopenbaard

Hier zien we Gods compassie en genade in actie. Hoewel rechtvaardige straf verdiend was, kiest God ervoor om genade te tonen wanneer Hij oprecht berouw ziet. Dit toont aan dat God 'niet lust heeft in de dood van de goddeloze' (Ezechiël 33:11).

2 Kronieken 12:7 Betekenis en Uitleg

Meer over 2 Kronieken 12

Meer weten over 2 Kronieken 12:7?