De lijdenstijd (veertigdagentijd) is de periode van bezinning voor Pasen, waarin we het lijden van Christus gedenken. Van de woestijn tot het kruis — deze teksten helpen bij inkeer, verootmoediging en verwondering.
“Hij was veracht, de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, bekend met ziekte. Hij was als iemand voor wie men het gezicht verbergt. Hij was veracht en wij hebben Hem niet geacht. Voorwaar, onze ziekten heeft Hij op Zich genomen, ons leed heeft Hij gedragen.”
De lijdende Knecht van Jesaja: veracht, vol smarten, dragend wat wij verdienden. Het hart van de lijdenstijd.
“En Hij ging iets verderop, wierp Zich met Zijn gezicht ter aarde en bad: Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.”
Jezus' gebed in Gethsemane toont Zijn diepe worsteling en volledige overgave aan de Vader.
“Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, hoewel Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.”
De weg van vernedering die Christus vrijwillig ging: van Gods gestalte naar de kruisdood.
“Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.”
De grote ruil van de lijdenstijd: de Zondeloze werd tot zonde gemaakt, opdat wij rechtvaardig zouden worden.
“Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten, bent U ver van mijn verlossing, van de woorden van mijn jammerklacht?”
De profetische psalm die Jezus aan het kruis citeerde. De diepste godverlatenheid als prijs voor onze verlossing.
“En toen Hij de menigte met Zijn discipelen bij Zich geroepen had, zei Hij tegen hen: Laat wie achter Mij wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.”
De lijdenstijd herinnert aan de oproep om ons kruis op te nemen en Jezus te volgen in zelfverloochening.
“Scheur uw hart en niet uw kleren. Bekeer u tot de HEERE, uw God, want Hij is genadig en barmhartig, geduldig en rijk aan goedertierenheid.”
Inkeer tijdens de lijdenstijd gaat over het hart, niet over uiterlijkheden. God zoekt oprechte bekering.
“Terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht.”
Jezus verdroeg het kruis met het oog op de vreugde die zou komen. Lijden met perspectief.
“Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft; Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u Zijn voetsporen zou navolgen.”
Christus' lijden is een voorbeeld. De lijdenstijd nodigt uit om in Zijn voetsporen te gaan.
“En als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus; wanneer wij althans met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.”
Lijden met Christus gaat vooraf aan verheerlijking met Hem. De lijdenstijd wijst naar de paasmorgen.
Bij het kiezen van een bijbeltekst voor de lijdenstijd is het belangrijk om na te denken over de context en de mensen voor wie de tekst bedoeld is. Kies een vers dat aansluit bij de sfeer van de gelegenheid en dat herkenbaar is voor de aanwezigen.
De bovenstaande bijbelteksten zijn zorgvuldig geselecteerd en voorzien van uitleg, zodat u begrijpt waarom elk vers past bij de lijdenstijd. Wilt u meer bijbelteksten ontdekken of heeft u een specifieke vraag? Stel deze dan aan de BijbelAssistent.
Stel uw vraag aan de BijbelAssistent en krijg direct persoonlijke suggesties met bijbelverwijzingen.
Afscheid nemen is nooit gemakkelijk, of het nu gaat om een verhuizing, een nieuwe baan of een emigratie. De Bijbel biedt troost en bemoediging voor wie afscheid neemt en een nieuwe weg inslaat.
Het huwelijk is door God zelf ingesteld in het paradijs, toen Hij Eva aan Adam gaf en sprak: "Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten" (Genesis 2:24). De Bijbel viert de huwelijksliefde als een afspiegeling van Gods trouw aan Zijn volk — van het Hooglied dat de hartstochtelijke liefde bezingt, tot Efeze 5 waar Paulus het huwelijk vergelijkt met de liefde van Christus voor de gemeente. De onderstaande teksten zijn door generaties heen de meest gekozen verzen voor trouwdiensten, omdat ze de kern van het huwelijk raken: onvoorwaardelijke liefde, levenslange trouw en de zegen van God over het verbond tussen man en vrouw.
In tijden van rouw en verlies biedt de Bijbel een bron van diepe troost die gelovigen al eeuwenlang door het dal van verdriet draagt. De christelijke hoop bij een begrafenis is geworteld in de opstanding van Jezus Christus: omdat Hij de dood heeft overwonnen, hoeven wij "niet bedroefd te zijn zoals zij die geen hoop hebben" (1 Thessalonicenzen 4:13). Van de vertrouwde woorden van Psalm 23 tot de machtige belofte in Openbaring dat God alle tranen zal afwissen — deze teksten spreken van Gods nabijheid in het donkerste uur en de zekerheid dat de dood niet het laatste woord heeft. Ze zijn met zorg gekozen om troost te bieden bij de uitvaartdienst, in het kaartje of bij het persoonlijk gebed.